Einde van de Korenmaat is in zicht

ZEIST Als de winkelier weinig werk heeft aan een product, hoeft die er niet veel aan te verdienen. Winst maken is geen doel van biowinkel de Korenmaat. Geld is een middel; de winkel is radicaal anders georganiseerd dan andere ondernemingen. Oorspronkelijk opgezet als een gemeenschap, waar klanten vooraf geld inleggen zodat boeren, tuinders en andere producenten hun aanbod kunnen afstemmen op de vraag. Geen anonieme supermarkt maar een zaak van idealen en goede ideeën. En van vennoten die hun schouders eronder zetten. De laatste drie zagen zich genoodzaakt om een moeilijk besluit te nemen; ze sluiten de zaak.

Ruud Banus (74) is één van die vennoten: ,,We vinden het ontzettend jammer en verdrietig, maar het stadium is echt bereikt waarop we er een punt achter moeten zetten. Op dit moment zijn we in ieder geval nog in staat om alles op een nette manier af te wikkelen.’’ De laatste winkeldag is op zaterdag 1 november. Daarna sluit de Korenmaat voorgoed.

Ruud is sinds 1996 betrokken bij de biologische bestelwinkel, dat doet hij naast zijn leven als muzikant. De toetsenist, gitarist, saxofonist en zanger dook de afgelopen decennia regelmatig op op verschillende podia in deze regio. Dat blijft hij doen, maar zijn winkelwerk is binnenkort voltooid verleden tijd. 

ZINGEVING

,,De Korenmaat is eind jaren ‘70, begin jaren ‘80 begonnen in een garagebox aan de Veldheimlaan, een antroposofisch initiatief. Op 5 september 1981 is de zaak officieel begonnen. De Korenmaat zat een aantal jaren op de Van Tetslaan, tegenover de Rafaëlkerk, en nu zitten we alweer zo’n 30 jaar op de huidige locatie, aan de Dijnselweg 84a. Ik werkte bij de pianoreparateur die in die tijd een kwart van zijn pand verhuurde aan de Korenmaat. Toen de pianoman stopte, hebben de vennoten de hele kavel gekocht. Ik zocht een stuk zingeving en ben erin gestapt. Ik verdiende er niet heel veel geld mee en een eigen bedrijf slokt veel tijd op. Maar we zouden naar een nieuwe tijd bewegen. We deden het ergens voor.’’

Aan klanten ontbrak het niet en nog steeds heeft de zaak op dat gebied geen klagen. De Korenmaat kreeg het vertrouwen van een kerngroep vaste klanten en een ruime schil van mensen die met regelmaat boodschappen bestellen.

SOCIALE ASPECT

,,Het is ook geen anonieme winkel. Onze chauffeurs gaan met een sleutelbos op pad. Als klanten niet thuis zijn, zetten ze de etenswaren die koel moeten blijven in de koelkast. Het sociale aspect gaan we missen.’’

Nieuwe vennoten, die kon het huidige trio niet vinden. ,,We hebben medewerkers gevraagd, gezocht in eigen klantenkring en later ook daarbuiten, maar gevonden hebben we ze niet: mensen die de Korenmaat willen dragen.’’
Daar komt nog bij dat het dak van de winkel aan vervanging toe is en dat de noodzakelijke vernieuwing van de bestelsoftware en webwinkel lastiger bleek dan gedacht. De unieke prijsberekening en klantgerichte aanpak die de Korenmaat hanteert, maakt het lastig te vangen in automatisering. Het pand wordt verkocht. De meeste medewerkers - in de goede tijd werkten er zeven parttimers - zijn vertrokken. De voorraad slinkt, al hoopt Ruud dat ook de laatste restanten aftrek zullen vinden. ,,Een aantal klanten moet hun inleg nog terugkrijgen en er is onder andere geld nodig voor het inkomen van de vennotentijdens de afwikkeling, naast de andere kosten die de opheffing met zich meebrengt.’’

DE MUZIEK BLIJFT

Of hij verdrietig is, nu hij de zaak moet loslaten? ,,Ik ben te druk om dat te voelen, maar verwacht wel dat er een gat valt als de deur dicht gaat en alles is afgehandeld. Nu ben ik nog lekker bezig. Ik had gehoopt dat ik een stap terug kon doen terwijl de winkel door zou gaan. Ik denk dat ik me na de laatste winkeldag maar even in het gat laat zakken en niet meteen op jacht zal gaan naar een nieuwe invulling. Gelukkig houd ik de muziek. Dagelijks oefen ik op de saxofoon, dat is nodig voor de embouchure en ik speel ineen band. Die dingen blijf ik doen.’’