Dohmen Draaft Door: Op safari

Tijdens het zomerreces valt me altijd op hoe goed we eigenlijk zonder bestuur kunnen. Heeft u onze premier gemist de laatste weken? De nieuwbakken ministers of de mensen die in de provinciale laag aanmodderen? Onze eigen burgemeester lijkt van een onbekommerde vakantie te genieten en toch gaat het leven gewoon door.

Heel even werd er door het inmiddels welbekende wolvengedoe een beroep op bestuurlijke daadkracht gedaan. De burgemeester van Amersfoort kwam terug van de camping om een natuurgebied dicht te gooien en gedeputeerde Mirjam Sterk adviseerde ons om peuters thuis te laten en honden aan te lijnen tijdens een wandeling door de bossen op de Utrechtse Heuvelrug. Of was het andersom?

Vooral het hondenadvies zorgde voor grote ergernis. Wat rekeningrijden is voor de liberale autobezitter, is het aanlijnadvies – of erger, aanlijnplicht – voor de liefhebbende hondenbezitter. Een peuter kun je nog moe maken door hem een paar uur voor de tv te zetten, maar een hond moet lekker los kunnen uitrazen.

Journalistiek Nederland draaide daarentegen overuren. Wie niet de Olympische Spelen versloeg, toog naar Austerlitz, om verslag te doen van het gevaarlijke leven in een dorp, dat zich plots omringd ziet door wolventerritorium. En, omdat ze er toch waren, met Randstedelijk dedain gelijk maar even de inwoners te beledigen door Austerlitz als slaperig dorp te betitelen. Het werd wereldnieuws: opgeschrikt door wolven leiden de locals in sleepy Old Camp City ineens een onzeker bestaan.

TOERISTISCHE POORT

En zo werd 2024 het jaar waarin Austerlitz van gewilde Groene Oase voor mensen uit de stad, zonder enige bestuurlijke interventie vanzelf een Toeristische Poort werd. Terwijl de inwoners verhitte discussies voeren over hun gevoel van veiligheid, trekken ondernemende gidsen met groepjes avonturiers de bossen in. Gewapend met enorme camera’s, een handig setje tegen teken- en slangenbeten en gehuld in UV-werende kleding sluipen ze in alle vroegte door het bos. De wolf heeft een gat in de markt gecreëerd. Mountainbiken is uit, de wolvensafari is in.

Het is in alle opzichten wennen. Onze schaapjes vierden deze week ongeschonden – op een milde besmetting met blauwtong na – hun eerste jaar in Austerlitz. Moeten, nu de wolvenpopulatie groeit en daarmee de voederbehoefte, de hekken hoger, de stroom naar 8000 volt? Gaat kleinzoon van 2,5 nog mee het bos in? Heb ik eigenlijk aantrekkelijke kuiten?

Maar het is bovenal wennen aan de verbeten welles-nietesdiscussies, die de aanwezigheid van wolven in onze gemeenschappelijke achtertuin met zich meebrengt. Niemand weet het zeker en iedereen weet het zeker. Bestuurders, maak je borst maar nat. Jullie moeten aan de bak.

Carol Dohmen