Dohmen Draaft Door: Doordenker

Ik had een nachtmerrie. De zoek-app op mijn I-pad was verdwenen. Mijn hoeveelheid beschikbare kennis kromp ineen van formaat mammoet tot speldenknopje. Of erger, maar ik kon niet opzoeken wat kleiner is dan een speldenknop. De informatie beperkte zich tot wat ik nog wist en mijn boekenkast. Ik voelde me een mier, verdwaald in het heelal.

Urenlang bleef ik zoeken, terwijl ik natuurlijk gewoon op mijn rug had moeten blijven liggen en genieten van het grote niet-weten. Uitgeput werd ik wakker. Tot mijn grote opluchting vond ik het vertrouwde vierkantje op zijn vaste plek op het scherm.

Mijn droom liet me niet los. Verdwalen is al van kinds af aan een terugkerend thema in mijn nachtelijke avonturen. Met al die onmogelijke afsluitingen in Zeist en omstreken kun je verwachten dat dát stukje hersenspinsel getriggerd wordt. 

Ik kan goed tegen eenrichtingsverkeer, het is best een handige maatregel. Zonder tegenliggers ziet de wereld er een stuk overzichtelijker uit. Maar als je eenmaal begint te dwalen tussen de Woudenbergseweg, de Prins Hendriklaan, de Wilhelminalaan, de Vijverlaan en hoe al die vermaledijde straten ook mogen heten, snak je naar een normale weg waar je van twee kanten in en uit kan rijden.

CONCLUSIE

Vertelde mijn droom me, dat ik zonder informatie zal verdwalen? Het is prettig om wat feitjes en weetjes op te kunnen zoeken. Zeker met de verkiezingen op komst. Zo weet ik bijvoorbeeld dat een op de acht mensen in Zeist miljonair is en dat de meeste van die miljonairs inkomen uit pensioen halen. Kijk, dat is goed om te weten, nu het aantal jaren tot mijn pensioen op één hand te tellen is. En niet eens alle vingers doen nog mee!

Ik moet het dus niet hebben van een partij die aan mijn pensioenleeftijd gaat morrelen. Over drie jaar word ik misschien wel miljonair! Een kans van een op acht. Onzin, zegt u? Ik redeneer zoals zovelen. Je plukt twee of drie feitjes van het internet, vergeet alles wat er bekend is over correlatie en causaliteit en trekt je conclusie.

Voor wie het even kwijt is: correlatie gaat over de samenhang tussen twee variabelen A en B. Bijvoorbeeld waar je woont (A) en hoeveel je inkomen bedraagt (B). De kans dat je een Zeistenaar tegenkomt die miljonair is, is een op acht. Vanwege die correlatie. Maarrrrr, de kans dat je miljonair wordt, omdát je in Zeist woont – causaliteit – is niet een op acht. Integendeel zou ik zeggen, met die hoge WOZ-belasting en bizarre parkeertarieven.

Kortom, wantrouw al te simpele conclusies, die zonder verdere duiding en onderzoek een oorzakelijke samenhang tussen twee variabelen trekken. Zeker met de verkiezingen op komst. Het lijkt me beter dat we iets langer doordenken, dan dat we straks in een nachtmerrie belanden.

Carol Dohmen