Afbeelding
Ellen Teunissen

Dohmen draaft door: Tjilp

22 februari 2023 om 12:16 Column

‘Jij gaat eigenlijk ook niet vaak op vakantie’, zei een vriendin laatst tegen me. Ik schoof ongemakkelijk heen en weer op mijn stoel. Ze had zojuist haar eigen vakantiejaarplanning – tot in de details uitgewerkt – doorgenomen, en de manier waarop ze naar me keek, maakte dat ik het onbehaaglijke gevoel kreeg mijn maatschappelijke verplichtingen niet na te komen. Gelukkig bleek het oprechte belangstelling te zijn. En gezien mijn reislustige verleden was het niet zo’n gekke observatie. Tijd voor introspectie: ben ik een huismus geworden?

Met de krokusvakantie voor de deur, is de vraag actueel. Corona is niet langer bruikbaar als thuisblijf-excuus. Ik ben niet armlastig, niet ziek, en ik kan hier best even gemist worden. Dus verkeer ik in de luxepositie dat ik zelf een keuze moet maken. Kortom, de prangende vraag is: gaan we komende week wel of niet van huis? En gaan we dan wel of niet vliegen? Want Drenthe heb ik wel even gezien en autorijden vind ik stom.

PETITIE

De laatste weken komt voortdurend de petitie ‘stop4deroute’ voorbij. Dat klinkt alsof de vijfde kolonne in aantocht is: een georganiseerde samenzwering, gesteund door de vijand. Dat is gezien alle ontwikkelingen niet ondenkbaar, maar de petitie gaat over iets anders: geen laagvliegroute over Gelderland en Utrecht. We willen wel met het vliegtuig naar Torremolinos of Tirol, maar niet de overlast van vliegverkeer. Die is voor anderen.

Die vierde route schijnt te maken te hebben met de herverkaveling van het luchtruim. Tot voor kort leefden we op de Heuvelrug onder militair luchtruim en pruttelden er ’s nachts hooguit wat Chinooks boven je bed. Een enkele keer zag ik een auto vliegen. Allemaal niet erg. Maar lijndiensten, vol jolige vakantiegangers, die om het kwartier een gesprek onderbreken is een ander verhaal.

Toch vind ik het ingewikkeld om consequent te zijn. Want aan de andere kant, nu kan het nog. Misschien krijgen we wel oorlog. Vrijdag duurt die in Oekraïne alweer een jaar. Elke dag raken wij er iets nauwer bij betrokken. We gaan alvast over op Oekraïens schrijven – Kyev in plaats van Kiev – , de borstj staat op het menu. Mark petst bij een verrassingsbezoek Volodymyr als zijn grootste boezemvriend op de schouders.

Was ik maar echt een huismus. Met zijn grote snavel – van een vogel mag je dat nog zeggen, totdat ook hier de sensitivity reader zijn intrede doet – scharrelt hij tevreden in de rommel rond het huis, pikt een graantje mee en vliegt niet verder dan nodig. Dan is het leven overzichtelijk.

Ik ben eruit, ik doe als de mussen: komende week blijf ik thuis. Misschien maak ik een toepasselijk uitstapje naar het Nationaal Militair Museum. Dat staat vol vliegtuigen en wapentuig, maar is volgens de ANWB het leukste uitje van Nederland. Ik snap wel waarom: die krengen staan aan de grond en er komen geen bommen uit. Lekker overzichtelijk. Tjilp.

Carol Dohmen






Kop

Tekst

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie