Dohmen draaft door: Uitgelezen

De beëdiging van de Argentijnse president Milei zal, ondanks het lijntje via onze koningin naar het land van gauchos, tango en hyperinflatie, niet iedereen bezighouden. Ik vraag me trouwens af hoeveel mensen die tegen een dubbele nationaliteit hebben gestemd, beseffen dat onze eigen Max er twee heeft. Al zou ze willen, als je als Argentijn bent geboren, kom je er nooit meer vanaf. Argentinië vindt het niet goed.

Wat ze in Argentinië wel goed vinden, is een warrige idioot president maken. In de maand waarin wij de bijl hanteren om een kerstboom naar zijn op een na laatste rustplaats te sleuren, geven zij het hoogste ambt aan iemand die de kettingzaag in zijn eigen rechtstaat wil zetten. Wat de consequenties zijn als onervaren, onberekenbare mensen het voor het zeggen krijgen is ongewis, maar zelden een goed vooruitzicht.

GEK

President Milei, ook wel El Loco genoemd, heeft het briljante voornemen om de ministeries van onderwijs en gezondheid op te heffen. Het kopen van wapens wordt makkelijker, het recht op abortus verdwijnt. In de voorgaande twee zinnen staan – voor zover ik het begrijp – geen signaalwoorden, maar bij mij gaan niettemin alle alarmbellen af: in de baarmoeder wordt het leven beschermd, maar zodra je daar uitfloept, staat er geen dokter of onderwijzer voor je klaar. Om dat ongemak te compenseren, zit er een vuurwapen in het kraampakket.

Waanzin, zult u denken, en ver van ons bed. Maar als ik lees dat een op de drie vijftienjarigen in Nederland onvoldoende geletterd is, vraag ik me af hoe wij wél de zaken op orde gaan krijgen. Het bestaan van ons ministerie van onderwijs staat (nog) niet ter discussie, maar het doet kennelijk ook niet wat het moet doen. Honderdduizend hervormingen in het onderwijs hebben tot een tekort aan leraren geleid en een overschot aan jongeren met een pesthekel aan lezen, die ook nog eens niet kunnen rekenen. Dan doe je toch iets goed verkeerd!

Over een jaar mogen diezelfde jongeren theorie-examen doen bij het CBR, een jaartje later mogen ze deelnemen aan het verkeer en kort daarna stemmen. Daar heb je toch wat informatie bij nodig, lijkt me. Maar één op de drie kan zich straks niet redden in onze kennissamenleving. Het is maar goed dat ze het woord gidsland waarschijnlijk niet begrijpen, ze zouden zich de haren uit het hoofd trekken van frustratie.

Ik heb laatst 1984 van Orwell herlezen. Geen aanrader om plezier in lezen te krijgen, maar wel een helder signaal dat toekomstschrijvers zo gek nog niet zijn. Wie schrijft, die blijft nog wel even. Zolang er lezers zijn, is er hoop. De komende kerst lijkt me een uitgelezen moment om, naast kalkoen en kransjes, weer eens letters te eten. Leg een mooi boek onder de boom, met verhalen om bij weg te dromen of om hoop en moed uit te putten. Voor een Feliz Navidad.

Carol Dohmen