Gerard schildert wat hij ziet: ‘Ik kan er van maken wat ik wil’

ZEIST Gerard Braakhuis twijfelt nog. Neemt hij een schilderij van een Spaans kustdorp mee naar de overzichtstentoonstelling in het TorenlaanTheater, wordt het het witte bruggetje achter Slot Zeist of toch het gezicht op het voormalige schakelstation van de PUEM? Bij dat laatste werk heeft de maker een bijzondere toevoeging: een los stukje doek waarop de naam van de huidige gebruiker staat en dat je met magneetjes op het doek kunt vastklikken.

Met Johan Brandsema, Carly Paulsen en Marianne de Boer, drie andere leden van Teken- en Schildervereniging De Toets, exposeert Gerard Braakhuis tijdens de Kunstroute in Maria Oord aan de Hortensialaan 30. ,,We schilderen elke vrijdagochtend samen op De Toets; lekker je eigen schilderij meenemen en gaan werken. Het sociale aspect, de warme en goede sfeer waarin we werken, is belangrijk daarbij.’’

Gerard was tot zijn pensioen docent beeldend onderwijs aan een lerarenopleiding in Utrecht. ,,De combinatie van het werken met kunst en studenten heb ik enorm leuk gevonden. Eerst wilde ik de studenten vertellen over kunst, later wilde ik hun verbeelding triggeren. In die tijd kwam ik niet toe aan zelf schilderen. Een paar jaar voor mijn pensioen kreeg ik van mijn vrouw als verjaardagscadeau een jaar lang schilderlessen van de Chinese kunstenaar Juane Xue. Daar heb ik enorm veel van geleerd.’’ Enthousiast pakt hij een boek met werken van Xue en bladert erin. ,,Dat kleurgebruik, die lichtval, het is heel inspirerend.’’ Hij wijst naar zijn schilderij van de achterzijde van ‘t Slot, met de zon die een deel van de brug in het licht zet. ,,Voorheen schilderde ik veel meer in grijstinten, nu is het veel uitgesprokener.’’
Eenmaal met pensioen was het ‘urban sketching’ waar Gerard zich op stortte. ,,Ik kocht een Interrail Pas en ben met een doosje met daarin mijn schetsboek en tekenmateriaal, een stoel, een paraplu en een thermoskan voor de koffie naar Oost-Europa gegaan. Bij toeval kwam ik ook terecht op een bijeenkomst van urban sketchers in Bologna. Ik doe het nu graag en geef er les in, vanmiddag weer, op De Toets. Dat is ook zo leuk aan deze vereniging. Leden delen hun kennis en kunde met elkaar.’’

Wie de urban sketches wil zien, moet wachten tot december. Dan is er een expositie in de publiekshal van het gemeentehuis. Tijdens de Kunstroute toont Gerard zijn schilderwerk, dat deels bestaat uit Zeister dorpsgezichten. ,,Kijk, de Dorpsstraat met zicht op het oude postkantoor, maar zonder fietsenstallingen en autoverkeer. Ik kan er van maken wat ik wil.’’ Hij ziet zichzelf als een plezierschilder. ,,Ik werk in het spanningsveld tussen proces en eindproduct.’’

De meeste schilderijen zijn te koop. ,,In onze woonkamer hangen er een paar die ik maakte van onze vakantiebestemmingen. Die wil ik graag houden, want daar genieten we dagelijks van. De andere schilderijen verkoop ik graag. Ik heb liever dat een ander ervan geniet dan dat ze in mijn atelier staan.’’

Als hij wordt gevraagd, schildert hij ook in opdracht. ,,Een bewoner van de Maliesingel in Utrecht vroeg me of ik zijn pand wilde schilderen. Nadat ik ‘ja’ had gezegd, sliep ik slecht. Hij zou toch niet denken dat ik huisschilder was.’’ De opdrachtgever had dat niet gedacht en is tevreden met het resultaat.