De volgende fabel: De oude tor

Het was aan het begin van de avond en de oude tor lag bij de beek in het gras en genoot van de koelte van de invallende nacht, en van de rust en van zijn plek in de wereld. 

Hij hoorde het kabbelende water en zag aan de hemel een vage, trillende druppel verschijnen, de eerste ster. 

En voor zich uit zag hij een steen die vanuit de schaduw op hem af kwam kruipen.

De tor keek ernaar, maar de steen kroop onverstoorbaar verder, en de tor vroeg: ‘Ben jij dat, schildpad?’

Het kopje van de schildpad kwam onder het schild vandaan: ‘Sorry tor, ik heb haast.’

‘Je moet ergens naartoe?’

De schildpad stopte: ‘Jazeker, ik ben mij aan het verplaatsen van het verleden naar de toekomst.’

‘Zo.’

‘En ik wil op tijd zijn.’

‘Zo.’

De schildpad tilde zijn kopje op om te zien hoe ver het nog was en zei: ‘Dat is opschieten geblazen.’

En de tor maakte ruim baan voor de voortsnellende schildpad.

De tor had wel eens van de tijd gehoord, maar wist niet precies hoe je je daarin moest verplaatsen, keek vol bewondering naar hoe dat ging bij de schildpad en wachtte rustig af. 

De uitleg kwam bij de schildpad meestal zonder dat je erom vroeg.

De schildpad ging naast de tor zitten en zei: ‘Laat ik eens even denken. Ik krijg ineens het vermoeden dat het zo langzaam gaat omdat ik mijn verleden met mij meedraag.’

‘Dat hele eind al, schildpad?’ vroeg de tor, maar zo ver was het niet.

De schildpad keek naar het water van de beek en kreeg zin om een duik te nemen. Misschien kon hij zich van zijn verleden bevrijden door het af te wassen. 

Hij zei tenslotte: ‘Mijn verleden draag ik mijn hele leven met me mee. Maar bij de toekomst ligt dat anders. De toekomst is namelijk de mogelijkheid van alles.’ 

De tor stak zijn voelsprieten omhoog om iets te vragen, en zei: ‘Kan ik dan mijn toekomst kiezen?’

De schildpad schudde zijn hoofd: ‘Meestal niet, dat doet iemand anders voor je.’

De tor kon erover meepraten want hij was de dag daarvoor nog weggewaaid zonder dat te willen, en de schildpad zei: ‘De toekomst komt van elders op ons af, we worden steeds door gebeurtenissen van buitenaf overvallen. Snap je?’

De tor trok zijn schilden strak, trok zijn voelsprieten nu in en zei manmoedig: ‘Laat maar komen. Ik ben er klaar voor.’

De schildpad reageerde er niet op. Hij strekte zich uit naar de beek en dronk wat water. Hij had er al een wandeling van meer dan een meter op zitten die dag, en zijn tong leek wel van leer.

Terwijl het water uit zijn mond liep zei de schildpad: ‘Er is altijd iemand anders die over jouw toekomst beslist, tor.’

‘Weet ik,’ zei de tor, ‘ik ben hier ook maar per ongeluk naartoe gewaaid. Zonder die storm van gisteren had ik nog op mijn mestvaalt liggen slapen.’

De schildpad grijnsde: ‘Ik ruik het...’

Het werd snel donker en ze keken naar de hemel en naar de schaduwen van de bomen die door het maanlicht werden gemaakt, en ze zeiden niets meer.

Toen kwam er een pad uit het water tevoorschijn die met moeite op de oever klom, en daar eens rustig om zich heen ging zitten kijken.

De schildpad knikte hem toe en zei tegen de tor: ‘De toekomst is dus typisch iets dat je niet ziet aankomen.’

De tor knikte en krabde met zijn achterpoot aan zijn buik waar blijkbaar een kriebel zat, waarna de pad zijn mond opende en de tor met zijn tong naar binnen schoof en doorslikte.

Voor de pad een kleine hap is voor de tor een hele stap, bedacht de schildpad. Maar die kriebel was wel weg.

De pad knikte de schildpad ernstig toe, en stapte breed en traag richting hoofdzandpad en daarna verder naar de Paddenpoel.

De schildpad keek hem na en ging languit liggen op zijn buik en luisterde naar het kabbelen van de beek, en keek naar de hemel boven hem. Het was zijn universum, het nam hem in beslag, en hij wilde ineens niet meer van het leven, dan zien hoe het werd overkoepeld door de aloude hemel boven hem, waarin de sterren hem begroetten.

Het was hun licht dat hem een arm toestak en meenam.

Jan B. Bouwstra schrijft elke week een fabel voor de website van De Nieuwsbode, die iets te maken heeft met onderwerpen die op dit moment actueel zijn. Meer fabels lezen? Je vindt ze ons dossier Fabels van Jan B. Bouwstra