
Twee jaar op de vlucht voor de oorlog in Oekraïne
26 februari 2024 om 11:28 MensenZEIST ,,Ik was bang en verdrietig toen ik hier kwam. Nederland is mooi, ik houd van de natuur en de gebouwen. Als ik hier op vakantie was zou ik ervan genieten maar nu blijf ik een dubbel gevoel houden.’’
advertentie
Ariadna Chabanyuk (op de foto met twee Oekraïense buurvrouwen) ontvluchtte kort na de inval van het Russische leger met haar drie maanden oude baby Lev Oekraïne. Haar man moest achterblijven. Twee jaar lang heeft hij zijn zoon niet in de armen kunnen houden. De kleine Lev is inmiddels een actieve peuter. Het enige contact is via de telefoon. ,,Dat gaat gelukkig goed en hij is OK, voor zover je OK kunt zijn in een oorlog.’’ Maar Ariadna is ook bang voor de toekomst van haar man. Dat ook hij het leger in moet. ,,Gewone mensen met gewone banen moeten zonder echte training, de oorlog in. Met een bijna zekere kans om dood te gaan.’’
Het was nooit bij haar opgekomen dat er oorlog uit zou kunnen breken in haar land. Grenzen en politiek zeggen haar niets. ,,Als je gewoon je leven leidt, en ergens anders gebeurt dat, dan kun je je er niets bij voorstellen. Tot we die ochtend twee jaar geleden om 4 uur ‘s nachts wakker werden. Ik dacht dat er iets met een groot gebouw aan de hand was. Aan bommen heb ik nooit gedacht.’’
Terugkeren is geen optie. ,,Het land is bijna verwoest. Er is geen werk en huizen zijn onbetaalbaar. Iik weet niet hoe ik mijn kind daar kan helpen.’’ Ze heeft geen idee wanneer het wel weer mogelijk zal zijn. ,,Ik weet niet wat ik ervan moet verwachten. Ik probeer er niet over na te denken.’’
Sinds een paar weken wonen Ariadna en Lev op Recreatiepark Dijnselburg. Ze is blij met een eigen toilet en een eigen keukenblokje, maar leven in Nederland blijft moeilijk. Ze ziet het om zich heen. ,,Er is veel stress, ik zie dat mensen zoeken naar middelen om hun gedachten weg te drukken. Gelukkig lukt het me soms om ze even stop te zetten.’’ Ze vraagt zich af hoe hun landgenoten het volhouden, elke dag luchtalarmen. ,,Wat je hier een keer per maand hoort. Als dat alarm afgaat schrik ik er nog steeds van.’’
Ariadna was in Oekraïne onder meer actief als kunstenares. Een deel van haar werkzaamheden zet ze voort in Nederland: ze tekent portretten aan de hand van foto’s. Wie belangstelling heeft kan haar mailen: ariadnachabanyuk@gmail.com


















