Gea Hosper doet liever iets met de handen

Toen Gea Hosper van de HBS afkwam was het gebruikelijk dat je ging studeren. ,,Het was begin jaren zeventig, en ik ging psychologie studeren in Nijmegen. Het was achteraf helemaal niets voor mij, ik wilde iets met mijn handen doen. Ik had van jongs af aan interesse voor mensen met een ambacht. Ik had en heb bewondering voor echte vakmensen.”

door Adriënne Nijssen

Zeist - Gea ging naar Gouda voor de keramische vakopleiding. ,,Ik ben begonnen met draaien. Alles moest perfect. Daarna kwam ik bij Ge Klinkenberg terecht. Hij gaf in Zeist les in keramiek aan veertig leerlingen, daar ben ik ook les gaan geven. Door het lesgeven wordt je zelf ook bekwamer, je leert voortdurend bij. Ik hield bijvoorbeeld op met het hele perfecte, er mocht een dissonant in zitten. Loodzwaar tegenover fragile bijvoorbeeld. Mijn eerste atelier op de Lageweg 6 heette ‘Het Klinkenbergatelier’, als eerbetoon aan mijn leermeester Ge Klinkenberg.”

Veertig jaar lang huurde Gea daarna een atelier van de Hernhutters aan de Slotlaan. Haar atelier stond bekend onder de naam ‘Achter Kosmos’. ,,Helaas werd het pand verbouwd tot een woonhuis. Ik mocht vervolgens tijdelijk mijn atelier hebben in een slagerij. Dat tijdelijk werd zestien jaar, toen moest het pand gerenoveerd worden. Het werd te brandgevaarlijk met de hoge temperaturen van mijn oven.”

Bijna tegelijkertijd kreeg Gea last van artrose én een gat in de macula van een van haar ogen. ,,Door dat laatste kreeg ik een verwrongen beeld. Ik ben wel geopereerd, maar het duurde wel even voor ik weer iets kon doen. In de tussentijd goot ik porseleinen gietklei op een gipsen plaat. Ik liet het toeval het werk doen. Dat leverde mooie vormen op. Daarvan heb ik ook wel wat verkocht. Na de operatie is het redelijk goed gekomen met mijn ogen, maar de artrose ging verder. Ik dacht dat dit misschien wel het moment was om ermee te stoppen. Vooral het bakken werd zwaar en dat kun je niet zomaar door een ander laten doen. Elke keramist heeft namelijk een eigen proces van bakken, de ene keer stook je wat harder, de andere keer wat zachter. Die kennis kun je niet doorgeven, het gaat echt op gevoel. Ik ben daarom nu niet meer in de keramiek actief. Ik teken nu vooral. Daar kom ik nog niet mee naar buiten. Ooit misschien.”

Genieten van exposities

Vanaf het begin genoot Gea van exposeren. ,,Ik weet het nog goed, mijn eerste expositie was in galerie Project in Maarsbergen. Dat voelde geweldig, hoewel ik wel hartstikke nerveus was. Ik was zo benieuwd wat anderen van mijn werk zouden vinden, wat ze er van zouden zeggen. Later werd ik er wel wat gedrevener in, werd ik wat zelfverzekerder en was ik minder zenuwachtig. Maar hoe vaak je ook exposeert, het blijft heel leuk. Daarom ben ik nu ook heel blij dat Hans Pruijn van ‘Toonkamer Zeist’ mij heeft gevraagd om bij hem te exposeren. Het werk dat daar getoond wordt heeft een literaire inslag. Inspiratie voor de keramische objecten vormen in dit geval het oeuvre, de mentaliteit en het imago van schrijver Jan Wolkers. Hij was altijd op zoek naar schoonheid, humor, onvolmaaktheid, tederheid  en confrontatie. Dat heb ik geprobeerd in mijn werk te brengen. De manier waarop Wolkers schrijft, het wulpse, de wellust en zijn liefde voor alles wat zich in de microscopische natuur en in zijn Texelse tuin afspeelde. Dat kom je bijna niet meer tegen. We zijn met zijn allen wat preutser geworden de laatste jaren.”

Werk van Gea zal permanent te zien zijn in Toonkamer Zeist, voormalig Bloemenhuis Van Delft, Steynlaan 29. Eigenaar Hans Pruijn kan mensen iets vertellen over het werk van Gea en hij kan eventueel naar haar verwijzen. Ook op de website van Gea, www.geahosper.nl, is werk van haar te zien.