Venezia verdwijnt uit Zeist maar Gildo Zaetta bewaart mooie herinneringen

ZEIST ,,Je maakt er toch geen verdrietig verhaaltje van? Het is al moeilijk genoeg, om van alle dingen afscheid te nemen,’’ zegt Gildo Zaetta. Hij woonde zijn hele leven boven IJssalon Venezia op de hoek van de 1e Hogeweg en hij werkte er 58 zomers. Over twee weken is hij 76. ,,Dan ben ik pensionado. Het was mijn levenswerk, ik heb er heel mooie herinneringen aan.’’

SCHOORSTEENVEGERS, GRANIETWERKERS EN IJSMAKERS

Gildo’s  vader Pietro ontvluchtte begin jaren ‘30 van de vorige eeuw de bittere armoede in de Italiaanse Dolomieten. ,,Mijn grootvader zat in de directie van een bierfabriek, mijn vader werkte er. Alles ging failliet, het was crisis en toen de bierbrouwerij failliet ging, hadden ze allebei geen werk meer. Mijn vader ging eerst een jaar werken in Zwitserland, als bouwvakker. Dat beviel niet. Een goede vriend van hem was een telg van de bekende ijsboerenfamilie Talamini. Die had een ijssalon in Deventer. Daar heeft mijn vader een jaar gewerkt om het vak te leren. In 1933 begon hij ijs te venten in Zeist. In die tijd trokken veel Italianen hierheen; granietwerkers, schoorsteenvegers en ijsmakers kwamen uit Italië, dat wist iedereen.’’

ITALIAANSE CAPPUCINO

De historische handkar die jarenlang op de stoep stond als de winkel open was staat achterin de verlaten zaak. De vrolijk rood-witte tafeltjes met in reliëf de naam van de zaak staan tegen elkaar aan. Gildo maakt een Italiaanse cappuccino. ,,Goed doorscheppen, anders zit de sterke koffie onderin. Veel mensen hier doen dat niet.’’

,,Mijn vader kwam met zijn gezin naar Zeist. Hij kon inwonen bij een dame, tante Jans  Dorresteijn. Die had een loods waar hij ijs kon bereiden. Dat ventte hij uit op de Utrechtseweg.’’ Tussen de dozen met ijsmakersgereedschap en overbodig geworden verpakkingsmateriaal haalt Gildo herinneringen op.

ZEISTER ITALIAAN

In de zomers woonde de familie Zaetta -vader, moeder, twee dochters en een zoon- in Zeist. In de winter woonden ze in Italië, een leven in twee werelden. ,,Ik ben geen Italiaanse Zeistenaar maar een Zeister Italiaan, een gecompliceerd geval,’’ vervolgt Gildo die net als zijn negentien jaar oudere zus Theresa en zijn zeven jaar jongere zus Mirella in het seizoen altijd meehielp in de zaak. ,,Mijn jongste zus -een heel knappe meid- trouwde en is toen uit de zaak gegaan. Zij vond het als kind soms al lastig: je schooltas in een hoek en hup, meehelpen. Maar Treesje en ik zijn met heel veel plezier in de zaak gebleven.’’

HOE IS HET MET JE TANTE

In 1974 nam Gildo het bedrijf over. ,,Mijn zus onthield alles van de klanten. Als we na de winter weer open gingen, vroeg ze meteen: ‘hoe is het met je tante’ of ‘hoe maakt je moeder het’. Ze hield zielsveel van het werken hier en in de winter ging ze mee naar Italië waar mijn vrouw woonde met onze twee zoons. Het was altijd samen uit, samen thuis. Ze hoorde helemaal bij het gezin en mijn vrouw heeft dat gelukkig altijd geaccepteerd.’’ Hij is even stil. ,,Voor het gezinsleven is leven in twee landen minder handig, maar ik had het niet willen missen. Ik heb een mooi leven gehad in Zeist.’’

Veel Zeistenaren herinneren zich hoe goed Gildo voor zijn zuster zorgde toen ze op hoge leeftijd last kreeg van geheugenproblemen. ,,Toen ik klein was, zorgde ze voor mij als mijn ouders aan het werk waren. Nu kon ik wat terugdoen.’’ Therese overleed op 87-jarige leeftijd, op 1 oktober 20217. ,,De dag dat ik het einde van het seizoen vierde, hoe bijzonder is dat.’’ 

Na het overlijden van zijn zus runde Gildo het bedrijf zeven jaar samen met een van zijn zoons. ,,Telkens dacht ik: we proberen het nog een jaartje. Maar als ik zo doorga, ben ik straks honderd en sta ik hier nog. Ik heb het 58 jaar gedaan, het kan niet meer verder. Ik heb er heel mooie herinneringen aan.’’

Duizenden liters ijs draaide Gildo Zaetta hier. Zijn favoriet? Hazelnootijs.