Dohmen draaft door: Wolk

We zweven naar een situatie die ik voorheen alleen kende uit verre, ingewikkelder oorden dan het ooit zo goed georganiseerde Nederland: enorme verschillen tussen rijk en arm, gecombineerd met een veelheid aan met elkaar samenhangende, structurele problemen, die nauwelijks oplosbaar lijken. 

Het is bizar dat de Voedselbank Zeist van Groen Links de Rode Pluim ontvangt – een jaarlijkse erkenning voor een belangrijk, sociaal initiatief – en in Slot Zeist een Sterrenpreuvenement plaatsvindt. 

Niet genoeg geld hebben voor eten, het is moeilijk voor te stellen. Toch zijn steeds meer mensen in Zeist afhankelijk van de Voedselbank, die draait op talloze vrijwilligers en donaties. Tegelijkertijd was de eerste avond van het Sterrenpreuvenement in het Slot in korte tijd uitverkocht. Deelnemers staat ‘een culinaire avondvullende wandeling in imponerende zalen te wachten, waar bekroonde chefs luxueuze drank en spijzen verzorgen’. Het is te hopen dat het ook een maagvullend programma is, het toegangskaartje is in elk geval portemonnee-legend: 349 euro per persoon. Het is mij niet duidelijk of dat inclusief de bijpassende wijn is. Wat wel duidelijk is, is dat zo’n kaartje een derde van een bijstandsinkomen van een alleenstaande volwassene is.

OPSTAND

Het volk komt in opstand, momenteel met stakingen in het OV en bij de vuilophaaldiensten. In Utrecht stapelt het huisvuil zich op. Ik vind het wel weer opmerkelijk, dat we in tijden van economische crisis in staat zijn in korte tijd zóveel afval te produceren. Afval krijg je alleen wanneer je iets koopt, het ontstaat niet spontaan. Simpele logica zegt: veel afval = veel gekocht. De ratten in Utrecht varen er wel bij.

Dan kwamen we in Austerlitz goed weg met onze kerstbomen, die maar niet opgehaald werden. Of ze werden wel opgehaald, maar niemand wist precies wanneer. De meeste zijn inmiddels verdwenen, her en der zwerven nog wat exemplaren in publieke perkjes. Afval dat niet wordt opgehaald smijt je namelijk altijd in de publieke ruimte, nooit op je eigen erf. Dat is nu eenmaal een ongeschreven regel.

Politici vinden het zo ingewikkeld om de problemen op te lossen, dat ze uit onvermogen op elkaar gaan schelden. De VVD heeft de aanval in gezet op de linkse wolk. De demonisering van de wolk! Vroeger dacht ik dat Jezus, omringd door engeltjes, op een wolk zat. Een wolk is slechts water-in-wording. Maar zodra er een bijvoeglijk naamwoord voor staat, wordt een onschuldige verzameling waterdruppels een bedreiging: een donkere wolk, een radioactieve wolk. En nu een linkse wolk. Ik snap niet precies welke dreiging uitgaat van een socialer en groener beleid. Een wereld zonder noodzakelijke voedselbank en onnodig afval is toch een heerlijk vooruitzicht? Of loop ik met mijn hoofd in de wolken?

Carol Dohmen

Kop

Tekst