Diaconie schreef geschiedenis in ouderenzorg

Gerard van Voorden is de samensteller en schrijver van het boek over 150 jaar ouderenzorg van de Hervormde diaconie van Zeist. Afgelopen donderdag werd het gepresenteerd aan Flora de Vrijer (voorzitter van het Zeister Historisch Genootschap), Gerrit Versteeg (voorzitter van het college van diakenen van de Protestantse gemeente Zeist), Marcel Fluitman (wethouder ouderenbeleid Zeist) en aan Judith Ravenstein (voormalig wethouder ouderenbeleid Woudenberg).

Zeist - Van Voorden, die liefst 33 jaar lang (1973-2006) directeur was van de Stichting Hervormd Bejaardencentrum Zeist (later Zeisterwoude), is in de boeken gedoken, heeft oud-werknemers opgezocht, won informatie bij het Zeister Historisch Genootschap, zocht in zijn persoonlijk archief en stelde een document samen over ‘Honderdvijftig jaar ouderenzorg in Zeist’.
Talloze bijzondere jaarstukken, interviews met ‘vergeten’ directrices (die vaak tientallen jaren aan het roer stonden), krantenartikelen, privé fotomateriaal en reisverslagen.

Het is een wandeling door de tijd langs de ontwikkelingen in de ouderenzorg. Van Voorden staat stil bij de Wetten die de Overheid invoerde, bij de invoering van de alarmering, de dagopvang, wijksteunpunten, groepsverzorging en de samenwerking met de gemeente, provincie, politieke partijen, de kerk, met partijen (o.a. drie woningbouwverenigingen in Zeist en de woningbouwvereniging De Vooruitgang in Woudenberg) die in hetzelfde veld opereerden. 

Inspirerende animator van initiatieven

De Hervormde diaconie in Zeist was in alle jaren een betrouwbare, inspirerende partner en animator van talloze initiatieven. De aandacht voor de ouderen was vooral op grond van naastenliefde en het vijfde gebod: ‘Eert uw vader en uw moeder.’

Van Voorden heeft met dit historisch werk een fascinerend inkijkje geschreven over de werkwijze, de mentaliteit en de motivatie van mannen en vrouwen die de Zeister ouderenzorg handen en voeten gaven, maar vooral hun ‘hart’ daarin hebben gelegd.

Honderdvijftig jaar de drijvende kracht

Diakenen van de Hervormde kerk van Zeist staken als eerste, heel concreet, in 1861, de helpende hand uit naar kwetsbare ouderen. Eerst in gebouw Irene, protestants weeshuis, aan de Slotlaan. Daarna werden, op de hoek Bergweg-Joubertlaan, twintig diaconiehuisjes voor ouden van dagen gebouwd.

In 1962 werd de Amandelhof officieel geopend. Architect Leo Visser had een revolutionair en gedurfd gebouw ontworpen waar ouderenorganisaties uit West-Europa en Japan op af kwamen om deze ‘revolutionaire architectuur’ met eigen ogen te zien. 

Drijvende kracht achter die plannen, de financiën en het idee was de Stichting Hervormd Bejaarden Centrum Zeist. Niet voor het eerst (en bepaald niet voor het laatst) durfde de Hervormde diaconie hun nek uit te steken en de portemonnee te trekken voor innovatie. Zeist gold jarenlang in Nederland één van de koplopers als het ging om iets nieuws te beginnen.

Het boek ‘Hoe de Hervormde diaconie van Zeist geschiedenis schreef voor de ouderenzorg in Nederland’ is te bestellen via www.150jaarouderenzorgzeist.nl