Dohmen draaft door: Koninginnen

Austerlitz is weer een beetje gegroeid. Niet door verdere uitbreiding, daar zijn we voorlopig niet aan toe. De school zit propvol, dorpsactiviteiten kunnen de toeloop bijna niet meer aan, zelfs het fenomeen spitsuur heeft zijn opwachting gemaakt. Met als gevolg dat tweemaal per dag de lijnbus ter hoogte van mijn huis moet wachten totdat er een lange stoet werkbusjes, bezorgauto’s en Tesla’s de bocht gepasseerd is. Dit alles tot grote vreugde van mijn kleinzoon, die vanaf de bank ‘vroem vroem’ roept.

Nee, we zijn in onze eigen achting gegroeid, dankzij het bezoek van Hare Majesteit. In dezelfde week waarin de Queen of Rock ’n Roll de muziekhemel binnenrockte, zette Queen Máxima levend en wel voet op Austerlitzse bodem. Het van oorsprong rode, activistische arbeidersdorp glom van genoegen bij zoveel eer. Onze kindertjes gedroegen zich voorbeeldig en begroetten haar beleefd. Dat Máxima een afdragertje droeg – de jurk was 11 jaar oud – kon de pret niet drukken. Ik vond het een buitengewoon mooi statement tegen de vervuilende effecten van fast fashion, die zoveel plastic soep, CO2 uitstoot en watervervuiling veroorzaakt.

ZORG

De koningin liet haar waardering blijken voor betrokken burgers, die overal in het land vol zorg naar elkaar omzien. Dit staat in schril contrast tot bezorgde burgers, die volop betrokken zijn bij Dossier 2e Dorpsstraat. Voor- en tegenstanders van een aldaar te openen discotheek vliegen elkaar – tot nu toe verbaal – in de haren. Tegenstanders vrezen geluidsoverlast en lichaamssappen in de tuin, voorstanders hunkeren naar plezier en gezelligheid. Voor de goede orde: de koningin heeft daar niet over gesproken.

Het is wonderlijk dat het een niet zonder het ander lijkt te kunnen gaan. Terwijl de dansvloer wordt afgelakt, worden aan de overkant advocaten ingehuurd om het hele feestje af te blazen. Waar is het goede gesprek gebleven? Het is toch raar dat de vraag niet is op welke manier er uitgaansmogelijkheden op de Dorpsstraat kunnen bestaan, maar dat het zich meteen vernauwt tot een welles-nietes verhaal? Handhaving en het aanmoedigen van enige vorm van innerlijke beschaving zouden toch afdoende moeten zijn om een paar jongelui te laten dansen? Als Austerlitz de koningin op een nette manier kan ontvangen, kan Zeist toch wel netjes een meningsverschil oplossen? Koningin Máxima zou zeggen: het is een beetje dom.

We kunnen er niet omheen. De polarisatie heeft ook in Zeist voet aan de grond gekregen. Eind van het jaar krijgen wij een new sheriff in town en die krijgt meer dan één hoofdpijndossier op het bureau. Queen Tina zou zeggen: We Don’t Need Another Hero. Wat Zeist nodig heeft is Simply The Best. En laten we zelf ook gewoon ons best doen voor onze eigen Nutbush City.

Carol Dohmen