Taakstraf voor keihard rijden in Zeist

UTRECHT/ ZEIST ,,Ze kennen mij. Ze moeten me niet.’’ Die verklaring gaf de 20-jarige S.T. vrijdagmiddag bij de politierechter als zij hem vraagt waarom hij een stopteken van de politie negeerde en een wilde rit begon.

Op 20 augustus vorig jaar zien agenten de man nogal opvallend rijgedrag vertonen. Zij willen zijn auto naar de kant halen. Maar de automobilist gaat er vandoor. Hij rijdt te hard, gaat ook met hoge snelheid over verkeersdrempels en verleent geen voorrang bij een zebrapad.  Op de Kerckeboschlaan meet de politie een snelheid van 85 kilometer per uur, op Hoog Kanje een snelheid van 95 kilometer per uur. Op beide wegen geldt een maximum snelheid van dertig kilometer per uur. 

Uiteindelijk slaagt de politie erin de man aan te houden. Dat gaat niet zonder slag of stoot. T. moet mee naar het bureau. Op het bureau biedt hij nog steeds weerstand. Hij weigert een blaastest te doen en hij bezeert zijn knie als hij weigert uit de auto te komen en een agent hem eruit trekt. 

STOPTEKEN

Wat gebeurde er nou precies, wil de rechter weten. T. legt uit dat hij net die dag terug was gekomen van vakantie. Hij had al, vanwege een eerder probleem, een ,,gebiedsaanwijzing’’, maar reed toch even door het gebied waar hij eigenlijk niet mocht komen. Hij kreeg een stopteken, negeerde dat en had al snel drie politieauto’s achter zich aan. ,,Ik ben gewoon doorgereden, het is niet goed wat ik gedaan heb’’, zegt hij.

,,Waarom reed u nou door?’’, vraagt de rechter nog eens en T. antwoordt: ,,Ik heb geen goede band met de politie.’’

De rechter: ,,U hoeft de politie niet te mogen. Maar ze dragen wel een uniform. Ze zijn in functie. Uw medewerking is niet vrijblijvend.’’

RIJBEWIJS

Als de rechter de feiten bewezen verklaart loopt T. kans op een hoge boete. Bovendien zou hij tijdelijk zijn rijbewijs kwijt kunnen raken, terwijl hij de auto nodig heeft voor zijn werk.

,,Ik ben heel blij dat we het vandaag alleen hebben over de hoge snelheid’’, begint de officier van justitie. Ze wijst erop dat dit verhaal heel anders af had kunnen lopen. 

Maar de drie strafbare feiten waar het nu om gaat: de tegenwerking en de hoge snelheid op twee wegen, acht ze allemaal bewezen. Ze eist niet dat T. zijn rijbewijs opnieuw moet inleveren. Ze eist een ontzegging van de rijbevoegdheid voor 404 dagen, waarvan 39 dagen onvoorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaar. Verder eist ze taakstraffen voor de 3 feiten: 40 uur voor de tegenwerking en 20 uur per snelheidsovertreding.

T. is al bezig met een taakstraf, dus deze straf zou er dan gewoon bovenop komen. 

MOE GEPLEIT

Advocaat N. Coffi staat uitgebreid stil bij het handelen van de politie. Hij vertelt dat hij al heel vaak heeft meegemaakt dat verdachten verklaren over discutabel gedrag van agenten. ,,Ik ben moe gepleit’’, zegt hij. ,,Het kan toch niet zo zijn dat al die cliënten alleen maar onzin verkopen? Waarom krijgt de politie dan altijd gelijk?’’

De rechter wijst meteen vonnis en zegt dat T. andere weggebruikers, maar ook zichzelf in gevaar gebracht. Ze gelooft T. als hij zegt dat de verhouding met de politie is verziekt. ,,Maar toch hebt u geen keus. U moet meewerken als een geüniformeerde in functie u dat vraagt. Uw gedrag was gevaarlijk. U was brutaal.’’

De rechter zegt dat ze alle reden heeft om het rijbewijs van T. in te nemen. Maar ze besluit omdat niet te doen omdat T. tijdens de zitting wel verantwoordelijkheid heeft genomen.

Ze veroordeelt T. comform de eis van de officier van justitie. T. is opgelucht. Hij zegt dat hij een goed contact heeft met de reclassering.